Black and White Angel 4

Jamie przygwoździł Rossalie do ziemi. Zaczęła się z nim mocować na ręce, ale najwyraźniej był dla niej za silny. Nie, to było złe sformułowanie i określenie, ponieważ chwilę później to ona go przygwoździła. 

Zwinnie wygięła plecy w łuk i zdjęła ze ściany mały sztylecik, przyłożyła go do szyi Jamie'go.

- Masz coś jeszcze do powiedzenia?- zapytała z wrogością w głosie.

- Jesteś całkiem dobra- rzucił od niechcenia.

- Nie to chciałam usłyszeć. Na przykład takie słowo jak PRZEPRASZAM?- wbiła mu mocniej ostrze sztyletu w nagą skórę szyi.

- Oh, żebyś czasem...- podniósł rękę, by wyrwać jej sztylet z ręki, ale dziewczyna postawiła na niej nogę.- To trochę krępująca poza.

Szybko się podniosła, chwyciła za łuk i wycelowała strzałę w Jamie'go. Gdyby nie jego idiotyczny uśmieszek strzeliła by, ale szkoda takiego debila. 

Jamie w mgnieniu oka, złapał Rossalię za nadgarstek, którym trzymała łuk. Opuścił go i się do niej zbliżył. Gdy był wystarczająco blisko, by ją pocałować, kopnęła go w brzuch. Cofnął się kilka kroków w tył, sycząc z bólu.

- Przepraszam, ale za co?!- wykrztusił drwiąco.

- Dziękuję za przeprosiny.- Uśmiechnęła się i zarzucając włosami na bok, pokierowała się w stronę wyjścia.

/\/\/\

Rossalie wyszła na korytarz. Jak dobrze pamiętała musiała skręcić w lewo. Ruszyła w zapamiętany korytarz. 

Niestety pomyliła się i trafiła pod gabinet dyrektora. Chwilę się zastanowiła co teraz zrobić.

Nagle zza drzwi wyszedł chłopak. Bardzo kogoś jej przypominał.

Oczywiście, to Dylan. Ale co on tu robił?

- Tak, proszę pana, powiem jej.- powiedział, gdy zamykał drzwi. Jego oczy zatrzymały się na mnie ze zdziwieniem.

- Dylan? Co ty tu robisz?- zapytała niepewnie.

- Ja tu mieszkam, a ciebie wzywa dyrektor. Czemu nie mówiłaś, że jesteś Łowcą?- dopytywał.

- Czemu miałabym ci to mówić jesteś tylko jakimś marnym, rozpuszczonym bachorem z sąsiedztwa.- wygarnęła mu.

- Jak zawsze urocza- skomentował.

- Skoro dyrektor mnie wzywa to pójdę do niego.- wyminęła go i zapukała do drzwi. Nie usłyszała odpowiedzi ani zaproszenia, ale i tak tam weszła. Dyrektor siedział za biurkiem i się przyglądał ekranowi laptopa.- Prosił mnie pan bym przyszła.

- A tak, siadaj mam coś z tobą do omówienia.- powiedział wskazując ręką krzesło przed biurkiem. Podeszła do niego niepewnie. Mężczyzna wyglądał groźnie.- Napisałaś, że jesteś z rodziny Black'ów. A imiona twoich rodziców to Caroline i Alister. 

- Tak,co ma to do rzeczy?- spojrzała na niego pytająco.

- To, że twoja rodzina w przeszłości zrobiła bardzo okropne rzeczy i niestety musisz opuścić tą Akademię.- Zrobił jakiś dziwny, nieokreślony ruch ręką i naglę przed moimi oczami pojawiła się ciemność.

/\/\/\

Przepraszam, że taki krótki, ale tymczasowo nie mam weny i piszę co mi palce karzą, więc to tylko tyle. Jeśli was zaintrygowałam zakończeniem tego rozdziału, to cierpliwie czekajcie na następny. :)